NAGPUPUMILIT NA IPASOK NG ISANG PAWISANG SAPATERO ANG KANYANG LUMANG
NAGPUPUMILIT NA IPASOK NG ISANG PAWISANG SAPATERO ANG KANYANG LUMANG KAHON SA ISANG MAMAHALING OPISINA KAYA HINARANG SIYA NG MGA GWARDYA SA HINALANG NAGBEBENTA ITO NG KONTRABANDO NGUNIT LABIS NA NAMANGHA ANG LAHAT NANG BUMUNGAD ANG TUNAY AT NAPAKAGANDANG LAMAN NITO NA MATAGAL NA PALA NIYANG INIINGATAN PARA SA KANYANG ANAK
Maaliwalas ang umaga at abala ang lahat sa loob ng isang corporate tower sa Bonifacio Global City. Ang sahig ay kumikinang na marmol, at ang mga naglalabas-masok ay puro nakasuot ng mga mamahaling damit pamasok. Sa gitna ng pormalidad na ito, isang matandang lalaki ang tila naligaw at pinagtitinginan ng marami.
Siya si Mang Tasyo, isang animnapung taong gulang na sapatero mula sa Marikina. Basang-basa ng pawis ang kanyang kupasing polo, may mga mantsa ng pandikit ang pantalon, at bitbit niya ang isang luma at pinagtagpi-tagping karton na mahigpit niyang pinoprotektahan mula sa mga taong nagmamadali.
Nang akmang papasok na si Mang Tasyo sa main glass doors upang umakyat sa itaas, mabilis siyang hinarang ng dalawang security guard. Pinangunahan ito ni Kuya Dan, ang istriktong head guard na sumisiguro na walang mga hindi awtorisadong tao ang makakapasok.
“Sandali lang po, Manong. Bawal po ang mga naglalako rito sa loob,” matigas na saway ni Kuya Dan habang hinaharangan ang daan. “Kung magbebenta po kayo ng sapatos, sa labas po kayo. Mahigpit na ipinagbabawal ng pamunuan ang mga vendor sa building natin.”
Pilit na ipinilit ni Mang Tasyo ang sarili, hindi alintana ang matatalim na tingin at bulungan ng mga nagdaraang mayayamang empleyado.
“Boss, parang awa niyo na po, hindi po ako magbebenta. Kailangan ko lang pong iakyat ito sa ika-dalawampu’t limang palapag. Nagmamadali po ako kasi magsisimula na ang programa nila,” pakiusap ng matanda.
“Hindi po pwede! Baka kung anong iligal na kontrabando o pekeng gamit ang ipupuslit ninyo!” bulyaw ng isa pang gwardya.
Sinubukan nilang kaladkarin palabas ang matanda, ngunit mahigpit na yumakap si Mang Tasyo sa kanyang lumang kahon.
Sa mga ganitong pagkakataon kung saan ang mga tao ay laging nagmamadali, napakadaling humusga batay lamang sa panlabas na anyo. Ang mga tagpong ito ay palaging nagpapaalala sa mga totoong kwento ng buhay na ating nababasa sa
Page: SAY – Story Around You | Original story
kung saan ang unang tingin ay madalas na mapanlinlang, at ang matitigas na patakaran ng lipunan ay nagiging dahilan upang hindi natin makita ang busilak na intensyon ng mga taong nagsisikap lamang magpaabot ng pagmamahal.
Binalewala ng mga gwardya ang pagmamakaawa ni Mang Tasyo. Upang matiyak ang kaligtasan ng gusali, pwersahan nilang inagaw ang kahon. Dahil sa matinding pagpupumiglas ni Mang Tasyo, nabitiwan ng gwardya ang kahon at malakas itong bumagsak sa kumikinang na sahig ng lobby.
Bumukas ang takip nito, at tumambad ang laman sa harap ng maraming nag-uusyosong empleyado.
Inaasahan ng lahat na makakakita sila ng mga pekeng sapatos na gawa sa mumurahing materyales o mga iligal na gamit. Ngunit nang makita nila ang nagkalat na laman, tila huminto ang pag-ikot ng mundo sa buong gusali. Isang nakakabighaning katahimikan ang bumalot sa kanila.
Walang iligal na kontrabando. Walang mga mumurahing gamit.
Ang bumungad sa kanila ay isang pares ng napakaganda at pasadyang gawang sapatos na pambabae na kumikinang. Gawa ito sa pinakamataas na kalidad ng tunay na balat, maingat na inukitan ng maiinam na disenyo ng mga bulaklak, at pinakintab nang perpekto na tila gawa ng isang tanyag na internasyonal na tatak.
Katabi nito ay isang lumang notebook na puno ng mga drawing at isang maliit na frame ng litrato ng isang nakangiting dalaga na suot ang itim na toga.
“A-ano ito?” naguguluhang tanong ni Kuya Dan, unti-unting nanghina ang boses.
Umiiyak na lumuhod si Mang Tasyo at maingat na pinulot ang sapatos upang hindi ito magasgasan.
“Para po ito sa anak ko. Si Architect Maya, ang bagong hirang na bise-presidente ng inyong kumpanya,” garalgal na paliwanag ng matanda.
Kasabay nito, bumukas ang VIP elevator at nagmamadaling lumabas ang isang napakagandang babaeng nakasuot ng pormal na damit. Nanlaki ang mga mata nito nang makita ang matanda.
“Tatay!” malakas na sigaw ni Maya habang tumatakbo at walang pakialam na lumuhod sa sahig upang yakapin nang mahigpit ang madungis niyang ama.
“Anak, pasensya na at nahuli ako. Wala akong pambiling mamahaling sapatos na nararapat sa bago mong posisyon. Kaya ginawa ko ito mula pa noong isang buwan. Gusto kong isuot mo ito sa seremonya mo ngayon,” umiiyak na sagot ni Mang Tasyo.
Tumagos hanggang buto ang konsensya ng mga gwardya. Ang inakala nilang abala ay isa palang mapagmahal na ama na iginapang ang pangarap ng anak.
Malakas na nagpalakpakan ang lahat habang isinusuot ni Maya ang sapatos nang may pagmamalaki, nagpapatunay na walang anumang mamahaling tatak sa mundo ang makakapantay sa halaga ng regalong gawa sa wagas na pagmamahal ng magulang.