LALAKING NAKABILI NG SECOND HAND NA LAPTOP ONLINE, NAKATUKLAS NG NAKAKAKILABOT NA VIDEO KAYA NAGMAMADALING PUMUNTA SA TULAY UPANG ILIGTAS ANG DATING MAY ARI NGUNIT IBANG KLASENG KATOTOHANAN ANG KANYANG NABISTO SA LUGAR
LALAKING NAKABILI NG SECOND HAND NA LAPTOP ONLINE, NAKATUKLAS NG NAKAKAKILABOT NA VIDEO KAYA NAGMAMADALING PUMUNTA SA TULAY UPANG ILIGTAS ANG DATING MAY ARI NGUNIT IBANG KLASENG KATOTOHANAN ANG KANYANG NABISTO SA LUGAR
Labis ang tuwa na naramdaman ni Jomar nang matanggap niya ang parcel na naglalaman ng kanyang bagong laptop. Bilang isang estudyanteng hirap sa buhay, matagal niyang pinag-ipunan ang perang ipinambili niya ng second-hand na gadget online para magamit sa kanyang nalalapit na thesis. Mura niya itong nabili kaya hindi na siya nag-isip nang dalawang beses at agad nakipag-transact sa seller.
Pagkabukas niya ng laptop, napansin niyang hindi man lang na-reformat ang system. Puno pa rin ito ng mga files ng dating may-ari na nagngangalang Carlo. Habang nagbubura ng mga lumang dokumento sa desktop, nakita ni Jomar ang isang kakaibang video file na nakapangalan bilang “FINAL GOODBYE.”
Dahil sa matinding kuryosidad, binuksan niya ito. Agad na kumabog nang mabilis ang dibdib ni Jomar nang mapanood ang nilalaman. Sa video, makikita ang isang lalaking umiiyak, magulo ang buhok, at tila nawawalan na ng pag-asa habang nakatingin sa camera.
“Hindi ko na kaya ang bigat ng dinadala ko. Wala na akong ibang choice,” umiiyak na sabi ng lalaki sa video habang nanginginig ang boses. “Ngayong alas-otso ng gabi, tatapusin ko na ang lahat sa lumang tulay ng San Jose. Isasama ko na sa pagkahulog ang lahat ng ebidensya para wala nang madamay pa. Paalam sa inyong lahat.”
Napatayo si Jomar sa kanyang kinauupuan. Tiningnan niya ang orasan sa kanyang cellphone at halos tumigil ang kanyang paghinga. Alas-siyete y medya na ng gabi! Mayroon na lamang siyang tatlumpung minuto upang pigilan ang isang malagim na trahedya.
Dahil minsan na siyang namatayan ng malapit na kaibigan dahil sa matinding kalungkutan, nangako si Jomar sa sarili na hinding-hindi niya hahayaang may mangyaring masama sa iba kung kaya naman niyang tumulong. Agad niyang kinuha ang kanyang bisikleta at mabilis na pumadyak patungo sa tulay ng San Jose nang hindi inaalintana ang panganib ng madilim na kalsada.
Habang nakikipagkarera sa oras at malakas na hangin, sari-saring kaisipan ang pumasok sa isip ng binata. Sa mga ganitong klaseng matinding tagpo, pakiramdam ni Jomar ay nasa loob siya ng isang sikat na
Page: SAY – Story Around You | Original story
kung saan ang isang simpleng mamamayan ay biglaang nagiging bayani sa isang kapana-panabik na misyon.
Pagdating niya sa maulap at tahimik na tulay, inilibot niya ang kanyang paningin. Sa di-kalayuan, nakita niya ang bulto ng isang lalaki na nakatayo sa pinakagilid ng tulay. May hawak itong isang napakabigat na itim na sako at tila naghahanda nang tumalon sa malalim at madilim na ilog.
Siya ang lalaki sa video!
“Huwag mong gawin yan!” malakas na sigaw ni Jomar na bumasag sa katahimikan ng gabi.
Bago pa man makalingon ang lalaki, mabilis na tumakbo si Jomar at buong lakas na dinaluhong ang estranghero. Pareho silang bumagsak sa semento habang ang hawak nitong sako ay kumalabog nang malakas sa sahig, dahilan upang gumulong ang ilang laman nito.
“Ano ba ang problema mo?! Sino ka?!” gulat na gulat at galit na sigaw ni Carlo habang pilit na tinutulak palayo ang nakadagan na si Jomar.
“Napanood ko ang video sa binenta mong laptop! Nakalimutan mong burahin!” hingal na hingal na paliwanag ni Jomar habang nakakapit pa rin sa damit ng lalaki. “Nandito ako para iligtas ka! Hindi solusyon ang pagtalon sa tulay! Kahit ano pa ang laman ng sakong iyan na sinasabi mong ebidensya, pag-usapan natin ito nang maayos!”
Saglit na natahimik ang paligid. Ang malamig na hangin ay humampas habang naghihintay ang paligid ng madramang iyakan at pagsisisi.
Subalit, sa halip na humagulgol, napatingin si Carlo sa nahulog na sako, pagkatapos ay kay Jomar, at biglang humalakhak nang napakalakas na halos mapunit ang kanyang mukha sa katatawa. Nangunot ang noo ni Jomar sa labis na pagtataka.
“Kuya,” natatawang panimula ni Carlo habang pinapagpag ang kanyang damit. “Hindi ko alam kung matutuwa ako sa kabutihan ng puso mo o maiinis sa pagiging assumero mo! Una sa lahat, hindi ako magpapakamatay. Isa akong theater actor, at yung napanood mong video ay audition tape ko lang para sa isang indie film na nakalimutan kong burahin!”
Lalong nalito si Jomar. “Eh bakit ka nandito sa gilid ng tulay sa ganitong oras? At ano iyang sako na sinasabi mong ‘ebidensya’ sa video?!”
Muling tumawa nang malakas si Carlo at itinuro ang itim na sako. Bumungad kay Jomar ang sangkatutak na basyo ng bote, lata, at mga pinagbalatan ng sitsirya.
“Barangay volunteer ako, kuya! Naglinis kami sa kabilang kalsada. Hinihintay ko lang dumaan yung garbage truck sa baba ng tulay para ihulog itong mga nakolekta kong basura! Wala akong itatapon na ebidensya ng krimen!”
Halos lamunin ng lupa si Jomar sa sobrang kahihiyan nang marealize ang kanyang napakalaking pagkakamali. Subalit, matapos ang ilang sandali, pareho na lamang silang nagtawanan sa gitna ng tulay dahil sa nakakatawang senaryo. Bilang pambawi sa ginawang pag-tackle kay Carlo, inilibre ni Jomar ang lalaki ng masarap na pares sa kanto.
Ang inakalang madramang pagliligtas ng isang buhay ay nauwi sa isang masayang kwentuhan na hindi inaasahang naging simula ng isang matibay na pagkakaibigan.
Ano ang masasabi niyo sa kwentong ito, mga ka-SAY? Naranasan niyo na rin bang mapahiya dahil sa sobrang pag-aalala sa maling akala? I-comment na sa ibaba!