ISANG MAINTENANCE WORKER SA ORTIGAS ANG TUMULONG SA ISANG UMIIYAK NA ARKITEKTO UPANG AYUSIN ANG NASIRANG SCALE MODEL
ISANG MAINTENANCE WORKER SA ORTIGAS ANG TUMULONG SA ISANG UMIIYAK NA ARKITEKTO UPANG AYUSIN ANG NASIRANG SCALE MODEL NITO BAGO ANG ISANG PRESENTASYON AT LAKING GULAT NIYA NANG MAKITA ITO NG BILYONARYONG KLIYENTE DAHIL SA ISANG HINDI INAASAHANG DAHILAN
Abala at puno ng tensyon ang bawat umaga sa loob ng isang napakataas at tanyag na corporate building sa gitna ng Ortigas Center. Kanya-kanyang hawak ng kape at nagmamadaling naglalakad ang mga empleyado papasok sa kani-kanilang opisina.
Sa gitna ng dagat ng mga taong nakasuot ng magagarang business attire, tahimik na nagwawalis at nagpupunas ng salamin si Lando, isang limampu’t limang taong gulang na maintenance worker. Dati siyang kilalang master woodcarver o mang-uukit sa bayan ng Paete, Laguna, ngunit dahil sa isang malakas na bagyo na sumira sa kanyang maliit na talyer ilang taon na ang nakalipas, napilitan siyang mamasukan sa Maynila bilang janitor upang patuloy na masuportahan ang pag-aaral ng kanyang mga anak.
Tanggap na ni Lando ang kanyang kapalaran at ginagawa niya ang kanyang trabaho nang may buong katapatan at dedikasyon araw-araw.
Habang nag-aayos si Lando ng mga halaman malapit sa main lobby, napansin niya ang isang dalagang nakaupo sa sahig, umiiyak at tila hindi alam ang gagawin.
Ang dalaga ay si Sofia, isang batang arkitekto na nakatakdang mag-presenta ng isang napakahalagang proyekto para sa isang malaking resort development sa Palawan. Nakakalat sa kanyang harapan ang isang napakagandang architectural scale model na gawa sa kahoy, ngunit sa kasamaang palad, nabagsak ito ng isa sa mga porter kaya’t nawasak ang pinakasentro ng disenyo—isang masalimuot na kahoy na pavilion.
Oras na lamang ang binibilang bago ang kanyang presentasyon sa board of directors at sa bilyonaryong kliyente na si Mr. Consunji, kaya’t balot na balot ng kaba at desperasyon si Sofia.
Hindi nag-atubili si Lando na lapitan ang umiiyak na dalaga. Nang makita niya ang nasirang modelo, agad na gumana ang kanyang likas na galing at pagmamahal sa sining ng pag-uukit.
“Ma’am, huwag po kayong umiyak. Baka po kaya pa natin itong gawan ng paraan,” mahinahong alok ni Lando.
Kahit nag-aalangan, pumayag si Sofia dahil wala na rin siyang ibang pagpipilian.
Mabilis na kinuha ni Lando ang kanyang maliit na toolbox sa locker room. Kahit cutter, liha, at pandikit lamang ang kanyang gamit, maingat at napakabilis niyang pinagdugtong-dugtong ang mga maliliit na piraso ng kahoy. Sa kanyang pag-aayos, napansin niyang may kulang sa detalye ng bubong kaya’t minabuti niyang ukitin ng kaunti ang mga gilid nito gamit ang kanyang matalim na kutsilyo upang mas maging matibay at maganda ang pagkakakabit.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Nang matapos si Lando, halos hindi makapaniwala si Sofia. Hindi lamang basta naayos ang scale model; mas lalo pa itong naging detalyado at buhay na buhay dahil sa mga maliliit na ukit na idinagdag ni Lando sa pavilion.
Walang tigil ang pasasalamat ng dalaga bago ito mabilis na tumakbo papasok sa elevator patungo sa top floor.
Masayang bumalik si Lando sa kanyang pagpupunas ng salamin, nakangiti dahil alam niyang nakatulong siya sa kapwa niya sa kanyang sariling maliit na paraan. Para sa kanya, sapat na ang makitang muling ngumiti ang dalaga.
Samantala, sa loob ng malawak at malamig na boardroom, tahimik na nakatitig ang bilyonaryong si Mr. Consunji sa scale model ni Sofia. Isang kilalang perfectionist at art collector ang matanda. Matagal itong nagmasid hanggang sa lumapit ito at hinawakan ang mismong pavilion na inayos ni Lando.
Biglang nanlaki ang mga mata ng bilyonaryo.
“Sino ang gumawa ng bahaging ito ng modelo?” seryosong tanong ni Mr. Consunji na nagpakaba nang husto kay Sofia at sa kanyang buong team.
Nanginginig na ipinaliwanag ni Sofia na nasira ito kanina at inayos lamang ng isang maintenance worker sa lobby.
Agad na ipinatawag ni Mr. Consunji si Lando sa boardroom. Pagpasok ng nakayukong si Lando, lumapit ang bilyonaryo at hinawakan ang kanyang mga kamay.
Laking gulat ng lahat nang mangilid ang luha ng mayamang negosyante.
Ipinagtapat ni Mr. Consunji na sampung taon na niyang hinahanap ang master carver mula sa Paete na gumawa ng pinakapaborito niyang wooden sculpture sa kanyang mansyon, ngunit nawalan sila ng komunikasyon matapos ang malaking bagyo. Nakilala niya ang natatangi at walang katulad na istilo ng pag-uukit ni Lando sa maliliit na detalye ng scale model.
Dahil dito, hindi lamang nakuha ni Sofia ang bilyong-pisong proyekto, kundi inalok din si Lando ni Mr. Consunji ng isang napakalaking kontrata upang maging head artisan at chief designer para sa kanyang pandaigdigang kumpanya ng luxury furniture, na may kasamang malaking bahay at kumpletong talyer para sa kanyang pamilya.
Isang simpleng pagtulong ang nagbalik kay Lando sa sining na kanyang minahal at tuluyang nag-ahon sa kanyang pamilya sa kahirapan.
Napakasarap isipin na minsan, ang ating simpleng pagtulong sa kapwa ay nagiging tulay pala para sa ating sariling tagumpay. Kayo, naranasan niyo na bang tumulong nang walang hinihinging kapalit at nakatanggap ng mas malaking biyaya? I-share ang inyong kwento sa comments section, mga ka-SAY!