ISANG BETERINARYO SA PALAWAN ANG GINAMOT ANG ISANG SUGATANG AGILA NGUNIT NANG SURIIN NIYA ANG PAKPAK NITO AY NAKITA NIYA ANG ISANG NAKATAGONG MEMORY CARD NA NAGTURO SA KANYA SA LOKASYON NG ISANG SIKAT NA BUNDOKERO NA ISANG TAON NANG NAWAWALA
ISANG BETERINARYO SA PALAWAN ANG GINAMOT ANG ISANG SUGATANG AGILA NGUNIT NANG SURIIN NIYA ANG PAKPAK NITO AY NAKITA NIYA ANG ISANG NAKATAGONG MEMORY CARD NA NAGTURO SA KANYA SA LOKASYON NG ISANG SIKAT NA BUNDOKERO NA ISANG TAON NANG NAWAWALA
Mainit at maalinsangan ang hapon sa Puerto Princesa, Palawan, ngunit hindi alintana ni Dr. Arnaldo ang matinding pawis habang abala siya sa loob ng kanyang maliit at tahimik na wildlife rescue clinic.
Sa loob ng mahigit labinlimang taon, inalay niya ang kanyang buong buhay at propesyon sa pag-aalaga, pagpapagaling, at pagprotekta ng mga sugatang hayop sa kagubatan, partikular na ang mga nanganganib na uri ng ibon.
Para kay Dr. Arnaldo, ang pagiging isang beterinaryo ay hindi isang simpleng trabaho na pinagkakakitaan, kundi isang sagradong bokasyon.
Wala siyang hinihinging anumang kapalit sa kanyang mga ginagawa; sapat na sa kanya na makitang muling nakakalipad nang malaya at malakas ang mga nilalang na kanyang nailigtas mula sa bingit ng kamatayan.
Isang araw, habang maingat siyang naglilinis ng kanyang mga surgical instruments sa loob ng laboratoryo, isang nagmamadaling forest ranger ang dumating sa kanyang klinika bitbit ang isang napakalaking hawla na nababalot ng makapal at basang kumot.
Nang dahan-dahang buksan ni Dr. Arnaldo ang hawla, bumungad sa kanya ang isang malaki ngunit labis na nanghihinang Philippine Eagle.
Ang kanang pakpak nito ay nabali at may malalim na sugat, tila sumabit sa isang matalim na sanga habang pilit na lumilipad sa gitna ng malakas na hangin noong nakaraang gabi.
Mabilis at alertong kumilos si Dr. Arnaldo.
Dinala niya ang dambuhalang ibon sa operating table, binigyan ng sapat at tamang sukat ng anesthesia upang hindi ito makaramdam ng sakit, at maingat na sinimulan ang maselang operasyon upang ibalik sa ayos ang nabaling buto nito.
Habang matiyaga at maingat niyang nililinis ang mga balahibo sa paligid ng sugat gamit ang panlinis na gamot, napansin niya ang isang opisyal na metal tracking band ng Department of Environment and Natural Resources (DENR) na nakakabit sa kaliwang binti ng agila.
Ngunit may isang kakaibang bagay na nakadikit sa mismong ilalim nito—isang napakaliit at itim na waterproof capsule na sadyang idinikit nang mahigpit gamit ang matibay na dagta ng puno.
Dahil sa matinding pagtataka at kuryosidad kung bakit may ganitong bagay sa isang ligaw na ibon, maingat na inalis ni Dr. Arnaldo ang kapsula gamit ang kanyang sipit.
Nang buksan niya ito nang dahan-dahan, laking gulat niya nang makita ang isang maliit na micro-SD card sa loob na binalot pa ng manipis na plastik upang hindi mabasa.
Pagkatapos ng matagumpay at mahabang operasyon, at nang masigurong ligtas na nagpapahinga ang agila sa recovery cage, agad na binuksan ni Dr. Arnaldo ang kanyang personal na laptop.
Isinaksak niya ang memory card sa card reader, nag-aakalang naglalaman lamang ito ng mga simpleng wildlife photos mula sa mga mananaliksik sa bundok.
Ngunit nang mag-load ang mga files, bumungad sa kanya ang isang serye ng mga magkakasunod na video diaries.
Nang i-play niya ang pinakahuling video, halos tumigil ang pagtibok ng kanyang puso at nanlamig ang buo niyang katawan.
Ang lalaking nasa screen, na may mahaba at magulong balbas, payat na payat, at kitang-kitang nanghihina sa loob ng isang madilim at mabatong kweba, ay walang iba kundi si Tomas—isang sikat at batikang mountaineer na laman ng mga balita sa buong bansa dahil isang taon na itong nawawala matapos mag-solo expedition sa malalim at mapanganib na bahagi ng Mount Mantalingajan.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Sa loob ng malinaw na video, hirap na nagpapaliwanag si Tomas.
Isinalaysay niya na tuluyang nabali ang kanyang binti matapos mahulog sa isang malalim na bangin noong nagkaroon ng minor landslide, kaya hindi na siya kailanman nakabalik sa kanyang kampo.
Nabuhay siya sa loob ng labing-apat na buwan sa pamamagitan ng pag-inom ng tubig mula sa mga patak ng ulan at pagkain ng mga ligaw na prutas at insekto sa paligid ng kweba.
Ang pinakanakakagulat na bahagi ay nang ibunyag ni Tomas kung paano nakarating ang SD card sa agila.
Limang taon na ang nakalipas, iniligtas pala ni Tomas ang eksaktong agilang ito noong isa pa lamang itong inakay na nahulog mula sa mataas na pugad sa kabilang bundok.
Nang ma-trap si Tomas sa bangin, laking gulat niya nang mapansin niyang madalas palang dumadalaw at lumilipad ang agila sa kanyang pwesto, tila nakilala at naaalala nito ang lalaking nagligtas sa kanyang buhay noon.
Dahil alam ni Tomas na minsan ay bumababa ang agila sa mga lugar na malapit sa sibilisasyon upang maghanap ng makakain, ginamit niya ang kanyang huling lakas at pasensya upang palapitin ang ibon at idikit ang memory card na naglalaman ng kanyang eksaktong GPS coordinates bago ito tuluyang lumipad.
Walang inaksayang segundo si Dr. Arnaldo.
Agad siyang tumawag sa provincial search and rescue unit at ibinigay ang eksaktong lokasyon mula sa huling video file.
Sa loob lamang ng ilang oras, nagpadala ng rescue helicopter ang mga awtoridad sa tinukoy na bangin sa Mount Mantalingajan.
Matagumpay nilang natagpuan at nailigtas si Tomas nang buhay, bagama’t labis na nanghihina, at agad na dinala sa pinakamalapit na ospital sa siyudad upang bigyan ng agarang atensyong medikal.
Ang agilang inakala ni Dr. Arnaldo na isang simpleng pasyente ay siya palang naging pinakamahalagang mensahero na nagdugtong sa buhay ng isang taong nawalan na ng pag-asa.
Napakahiwaga talaga ng koneksyon ng tao at ng kalikasan; ang kabutihang idinulot at itinanim natin sa mga hayop ay siguradong babalik sa atin sa panahong pinakakailangan natin ito.
Kayo, may karanasan din ba kayong iniligtas kayo ng isang hayop na inyong tinulungan noon,